خانواده‌ها چگونه می‌توانند از بستری مجدد پس از ترخیص پیشگیری کنند

بازگشت از بیمارستان به خانه لحظه‌ی خوشحال‌کننده‌ای است، اما چند هفته‌ی نخست می‌تواند پرخطر باشد. بر اساس گزارش «آژانس تحقیقات و کیفیت مراقبت‌های بهداشتی» (AHRQ)، حدود ۱ نفر از هر ۵ بیمار مدیکر (Medicare، بیمه‌ی درمانی دولتی سالمندان)، یعنی نزدیک به ۲۰٪، ظرف ۳۰ روز پس از ترخیص دوباره در بیمارستان بستری می‌شود. همه‌ی این بازگشت‌ها را نمی‌توان جلوگیری کرد، اما بسیاری از آن‌ها قابل پیشگیری‌اند.

بیشتر بستری‌های مجدد به چند مشکل رایج برمی‌گردند. وقتی این مشکلات را بشناسید، می‌توانید مراقب آن‌ها باشید و زود وارد عمل شوید.

بهترین زمان برای پیشگیری از بستری مجدد، پیش از بیرون‌رفتن از بیمارستان است. شما حق دارید یک برنامه‌ی ترخیص روشن داشته باشید و می‌توانید از کارکنان بیمارستان بخواهید همه چیز را آن‌قدر توضیح دهند تا برایتان روشن شود. یک عضو خانواده یا دوست را همراه ببرید تا گوش دهد و یادداشت بردارد، به‌ویژه اگر زبان انگلیسی زبان مادری‌تان نیست. می‌توانید به‌صورت رایگان درخواست مترجم کنید.

رویکرد «برنامه‌ریزی ترخیص ایده‌آل» (IDEAL Discharge Planning) از سوی AHRQ به بیمارستان‌ها توصیه می‌کند که بیمار و خانواده را به‌عنوان شریک در نظر بگیرند، برنامه را به زبان ساده توضیح دهند و از روش «بازگویی» (teach-back، یعنی از شما بخواهند دستورها را با زبان خودتان تکرار کنید) استفاده کنند. اگر کسی این کار را با شما انجام نداده، آن را درخواست کنید.

پیش از رفتن، مطمئن شوید که پاسخ‌های روشنی برای این پرسش‌ها دارید:

مشکلات دارویی یکی از بزرگ‌ترین دلایل بازگشت به بیمارستان است. بیماران اغلب با نسخه‌های جدید، دوزهای تغییریافته و کیسه‌ای از قوطی‌های داروی قدیمی به خانه می‌آیند که شاید دیگر مصرفشان ایمن نباشد. مرتب‌کردن این داروها یکی از مفیدترین کارهایی است که یک مراقب خانوادگی می‌تواند انجام دهد.

کار را با تهیه‌ی یک فهرست کامل و به‌روز از تمام داروها آغاز کنید؛ شامل داروهای بدون نسخه، ویتامین‌ها و مکمل‌ها. این فهرست یا خودِ قوطی‌های دارو را به هر ویزیت ببرید تا پزشک آن را بررسی کند. به این کار «تطبیق دارویی» می‌گویند و داروهای تکراری خطرناک و کمبودها را شناسایی می‌کند.

ویزیت پیگیری یک کاغذبازیِ اختیاری نیست. در همین ویزیت است که پزشک بررسی می‌کند روند بهبودی درست پیش می‌رود، همه‌ی داروها را مرور می‌کند و مشکلات کوچک را پیش از بزرگ‌شدن شناسایی می‌کند. پژوهش‌ها نشان می‌دهد بیمارانی که ظرف ۷ روز پس از ترخیص نزد پزشک مراقبت‌های اولیه می‌روند، کمتر از کسانی که بیشتر صبر می‌کنند دوباره بستری می‌شوند.

تلاش کنید پیش از ترخیص از بیمارستان، وقت ویزیت را در تقویم ثبت کنید؛ برای ظرف ۷ تا ۱۴ روز. اگر نزدیک‌ترین نوبت خالی خیلی دیر است، به مطب بگویید که این یک ویزیت پیگیریِ بیمارستانی است. این کار اغلب شما را در فهرست جلو می‌اندازد.

چند نکته برای اینکه ویزیت مفید باشد:

مراقبت بهداشتی در منزل، مراقبت تخصصی را در هفته‌های حساس پس از ترخیص به خانه می‌آورد. یک پرستار یا درمانگر به منزل می‌آید تا روند بهبودی را بررسی کند، داروها را مدیریت کند، مراقب علائم هشدار باشد و به خانواده آموزش دهد چه کاری انجام دهند. این چشمانِ آموزش‌دیده‌ی اضافه، مشکلات را زود تشخیص می‌دهند و دقیقاً از همین راه است که از بستری مجدد پیشگیری می‌شود.

مدیکر (Medicare) هزینه‌ی مراقبت در منزل را در صورت داشتن شرایط، به‌طور کامل پوشش می‌دهد و شما برای ویزیت‌های تحت‌پوشش هیچ مبلغی پرداخت نمی‌کنید. برای واجد شرایط شدن، پزشک باید تأیید کند که شما خانه‌نشین هستید (بیرون‌رفتن از خانه بدون کمک دشوار است) و به‌صورت پاره‌وقت به پرستاری تخصصی یا درمان نیاز دارید. بخواهید که مراقبت در منزل ظرف ۱۴ روز پس از ترخیص آغاز شود تا پوشش بیمه هماهنگ باشد.

مراقبت در منزل ممکن است شامل این موارد باشد:

شناختن علائم خطر و واکنش سریع، همان چیزی است که مانع می‌شود یک مشکل کوچک به مراجعه به اورژانس تبدیل شود. تمام علائم هشدار و شماره‌های تماس را جایی نصب کنید که همه‌ی اعضای خانواده آن‌ها را ببینند.

اگر این موارد را دیدید با پزشک یا پرستار مراقبت در منزل تماس بگیرید: ورم تازه یا بدتر در ساق‌ها، پاها یا شکم؛ افزایش وزن ناگهانیِ چند پوند در یک یا دو روز؛ تب؛ زخمی که قرمز، گرم یا دارای ترشح است؛ گیجی تازه؛ کاهش اشتها؛ یا احساس تنگی نفس هنگام فعالیت عادی. این نشانه‌ها اغلب حاکی از مشکلی هستند که می‌توان آن را به‌سرعت در خانه یا مطب درمان کرد.

در یک اورژانس واقعی بی‌درنگ با 911 تماس بگیرید. خودتان رانندگی نکنید و منتظر نمانید تا ببینید آیا برطرف می‌شود: