بلافاصله پس از زمین‌خوردن یک سالمند چه باید کرد

غریزه‌تان این است که فوراً او را بلند کنید. فقط یک لحظه در برابر آن مقاومت کنید. مفیدترین کاری که می‌توانید ابتدا انجام دهید این است که آرام بمانید و آسیب را بررسی کنید، زیرا بلند کردن بیش از حد سریع فرد می‌تواند یک زمین‌خوردن سخت را به آسیبی جدی تبدیل کند.

تا سطح او پایین بیایید، به‌آرامی صحبت کنید و هنگام بررسی او را بی‌حرکت نگه دارید. به او اطمینان بدهید که کنارش هستید و پیش از آنکه هیچ‌کدامتان تکان بخورید، یک دقیقه وقت می‌گذارید تا مطمئن شوید حالش خوب است. آن دقیقه آرام از او محافظت می‌کند و به شما زمان می‌دهد تا تصمیم درستی بگیرید.

همان‌طور که کنارش زانو می‌زنید، این موارد را سریع بررسی کنید:

در صورت تردید، تماس بگیرید. اپراتورهای اورژانس بسیار ترجیح می‌دهند به تماسی پاسخ دهند که جزئی از آب درمی‌آید تا اینکه شما بیش از حد صبر کنید. فوراً با ۹۱۱ تماس بگیرید و سعی نکنید فرد را حرکت دهید، اگر هر یک از این موارد را دیدید:

اگر به هر آسیبی مشکوکید، اگر او درد دارد، یا اگر نمی‌تواند به خودش کمک کند، حرکتش ندهید. او را با پتو یا بالش گرم نگه دارید، کنارش بمانید و کمک بخواهید. حرکت دادن کسی با لگن شکسته یا آسیب ستون فقرات می‌تواند آسیب ماندگار بزند.

اگر به نظر بی‌آسیب می‌رسد، درد ندارد و احساس می‌کند می‌تواند بلند شود، راهنمایی‌اش کنید، او را از بازوها بالا نکشید. کشیدن یک بزرگسال از بازوها می‌تواند شانه را در برود و تعادل هر دویتان را بر هم بزند. از کمر خودتان هم محافظت کنید: هرگز یک بزرگسال کامل را به‌تنهایی بلند نکنید اگر به معنای فشار آوردن یا گرفتن او در میانه افتادن باشد. در عوض، او را راهنمایی کنید تا با نیروی خودش و با تکیه بر یک صندلی محکم بلند شود:

گاهی هیچ آسیبی وجود ندارد، اما عزیزتان توان بلند شدن از روی زمین را ندارد و شما نمی‌توانید به‌تنهایی و ایمن او را بلند کنید. این رایج است و گزینه‌ای خوب وجود دارد که به معنای رفتن به بیمارستان نیست.

در بیشتر جنوب کالیفرنیا، می‌توانید با شماره غیراورژانسی اداره آتش‌نشانی محلی‌تان تماس بگیرید و درخواست کمک برای بلند کردن کنید. یک گروه می‌آید و به عزیزتان کمک می‌کند از روی زمین بلند شود. آن شماره غیراورژانسی را درست کنار ۹۱۱ در تلفنتان ذخیره کنید تا در آن لحظه دنبالش نگردید. خودِ ۹۱۱ را برای آسیب‌ها و موارد اورژانسی نگه دارید.

تا وقتی منتظرید، او را روی زمین گرم و راحت نگه دارید، با بالشی زیر سر و پتویی رویش، و نزدیکش بمانید تا نترسد یا احساس تنهایی نکند.

ممکن است فردی درست پس از زمین‌خوردن خوب به نظر برسد و باز هم مشکلی داشته باشد که بعداً بروز می‌کند. برنامه‌ریزی کنید که طی یکی دو روز آینده بیشتر از حد معمول سراغش بروید و نشانه‌های هشداری را بشناسید که یعنی باید با پزشک یا ۹۱۱ تماس بگیرید.

مراقب نشانه‌های آسیب سر باشید که می‌توانند ساعت‌ها پس از زمین‌خوردن ظاهر شوند: سردردی که بدتر می‌شود، خواب‌آلودگی غیرعادی یا مشکل در بیدار شدن، گیجی، استفراغ مکرر، اختلال گفتار، ضعف، یا بزرگ‌تر به نظر رسیدن یک مردمک نسبت به دیگری. اگر هر یک از این‌ها بروز کرد، آن را اورژانسی تلقی کنید. این حتی فوری‌تر است اگر او رقیق‌کننده خون مصرف می‌کند، زیرا خونریزی در مغز می‌تواند به‌آرامی انباشته شود.

همچنین مراقب یک شکستگی پنهان باشید. اگر عزیزتان ناگهان تمایلی به تحمل وزن روی یک پا ندارد، از لگن یا مچ دستش محافظت می‌کند، یا درد و کبودی‌ای دارد که مدام بزرگ‌تر می‌شود، ممکن است شکستگی‌ای داشته باشد که ابتدا آشکار نبود. آن را بررسی کنید.

خطر دیگری که ارزش دانستن دارد، افتادن طولانی روی زمین است. اگر یک سالمند مدت زیادی پیش از پیدا شدن روی زمین بماند، به‌ویژه اگر تنها زندگی می‌کند، ممکن است دچار کم‌آبی بدن، زخم بستر، افت خطرناک دمای بدن یا تجزیه عضلات شود. اگر کسی را پیدا کردید که مدتی روی زمین بوده، حتی اگر اصرار دارد که حالش خوب است، کمک پزشکی بگیرید.

زمین‌خوردن به‌ندرت فقط دست‌وپاچلفتی بودن است. طبق CDC، حدود یک نفر از هر چهار سالمند هر سال زمین می‌خورد و بیشتر زمین‌خوردن‌ها از ترکیبی از علت‌هایی ناشی می‌شوند که می‌توان یافت و برطرف کرد. یک بار زمین‌خوردن تقریباً احتمال زمین‌خوردن دوباره را دو برابر می‌کند، پس روزهای پس از زمین‌خوردن بهترین زمان برای اقدام است.

با پزشک او همکاری کنید تا علت‌های رایج و قابل‌رفع را بررسی کنید:

بله، همیشه. هر زمین‌خوردن را گزارش دهید، حتی یک تلوتلو خوردن بدون آسیب. بسیاری از سالمندان زمین‌خوردن را پنهان می‌کنند چون از دست دادن استقلالشان را می‌ترسند، اما زمین‌خوردن یک رویداد پزشکی و نشانه هشدار زودهنگام است و پزشکان برای آن برنامه واقعی دارند.

برنامه STEADI مربوط به CDC (توقف حوادث، مرگ‌ومیر و آسیب‌های سالمندان) به پزشکان راهی استاندارد می‌دهد تا خطر زمین‌خوردن را غربالگری کنند، مواردی را که باعث زمین‌خوردن عزیزتان شده بررسی کنند و برنامه‌ای برای پیشگیری بگذارند. می‌توانید مستقیماً از پزشک درخواست ارزیابی خطر زمین‌خوردن کنید.

برای مفید کردن ویزیت، چند چیز همراه ببرید: توصیفی کوتاه از آنچه رخ داد و کجا، فهرست کامل داروها و مکمل‌ها، هر علامت جدید یا بدتر شده از زمان زمین‌خوردن (درد، سرگیجه، کبودی) و یادداشتی از زمین‌خوردن‌ها یا نزدیک به زمین‌خوردن‌های پیشین. این تصویر به پزشک کمک می‌کند علت را بیابد و زمین‌خوردن بعدی را پیش از رخ دادن متوقف کند.